Datum: 22-06-2018 - 08:58
13
jan
'18
Wetsvoorstel: kamerstuk 34832 Samenvoeging van de gemeenten Noordwijk en Noordwijkerhout
Geschreven door Raymond Salman

Wetsvoorstel: kamerstuk 34832 Samenvoeging van de gemeenten Noordwijk en Noordwijkerhout

Geachte Kamervoorzitter, geachte Kamerleden, Bij emailbericht van 20 december 2017, gericht aan de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, heb ik verzocht om een hoorzitting, althans een nader onderzoek door het parlement, betreffende het wetsvoorstel tot samenvoeging van de gemeenten Noordwijk en Noordwijkerhout, kamerstuk 34832.

 

De belangrijke reden daarvoor is dat het herindelingsadvies van de gemeenten Noordwijkerhout en Noordwijk niet voldoet aan een van de wezenlijke voorwaarden, namelijk dat het van onderop zou komen of althans onder de bevolking een zeer duidelijk draagvlak zou hebben; dit hoewel het door de gemeentebesturen van Noordwijk en Noordwijkerhout als van onderop komend is voorgesteld, waardoor het wetsvoorstel aan de Tweede Kamer kon worden voorgeschoteld als een “vrijwillige” herindeling.

Een duidelijk teken dat het herindelingsadvies van Noordwijk niet “van onderop” komt, en dat het Noordwijkse gemeentebestuur ook wíst dat het niet van onderop kón komen, is de stelselmatige weigering van dat bestuur om het herindelingsadvies bij wijze van referendum aan de inwoners zelf voor te leggen – waartoe ik nadrukkelijk, met steun van vele medeondertekenaars, had verzocht.

Dat het wetsvoorstel tot herindeling van Noordwijk aan de Tweede Kamer wordt voorgehouden als een “vrijwillige herindeling” is daarom niet alleen onjuist, het is zelfs kennelijk tegen beter weten in en dus van de kant van dat gemeentebestuur misleidend.

Dit kan door de instantie die als enige bevoegd is het besluit tot herindeling te nemen, namelijk het parlement, niet zonder enig nader onderzoek worden gepasseerd.

Daarbij komt nog het volgende.

Sinds 1 juli 1991 geldt in Nederland het Europees Handvest inzake lokale autonomie. Art. 5 daarvan luidt:

 

“Bescherming van de territoriale grenzen van de lokale autoriteiten.

 

Wijzigingen van plaatselijke gebiedsgrenzen worden niet aangebracht zonder vooraf de desbetreffende plaatselijke gemeenschappen te raadplegen, zo mogelijk door middel van een referendum, waar dit wettelijk is toegestaan.”

 

Dat de Noordwijkers van hun eigen gemeentebestuur niet de gelegenheid kregen bij referendum mede te beslissen over een zaak die hun allen dermate direct raakt, is dus regelrecht in strijd met de bepalingen van het Handvest. Helaas bleek dat beroep op deze bepaling bij de Nederlandse rechter op niets uitloopt; wegens juridische formaliteiten, algemeen verbindend, onschendbaarheid van de wetgevingsprocedure, komt de rechter aan een inhoudelijke beoordeling bij lange na niet toe.

Aan rechten die we totaal niet kunnen handhaven hebben we niet veel, natuurlijk.

Echter, wat een schending was door het gemeentebestuur, zou vanzelfsprekend ook een schending zijn door het parlement. De Tweede Kamer is bij zijn besluitvorming niet minder aan art. 5 van het Handvest gebonden, zelfs meer. Het is immers de Tweede Kamer zelf geweest, neem ik aan, die het Handvest heeft geratificeerd dan wel goedgekeurd. Ongerijmd zou dan zijn dat hetzelfde parlement over de herindeling van Noordwijk zou beschikken zonder de inwoners eerst bij referendum om hun oordeel te vragen, zoals art. 5 van het Handvest voorschrijft.

Ik zou dus, naast mijn verzoek om een hoorzitting, het parlement, als eindverantwoordelijke instantie, door dezen willen wijzen op de internationale verplichting dat over een herindeling niet zonder referendum zal worden besloten.

Dat onze wetgever onwillig zou zijn, zoals ons gemeentebestuur dat was, om aan die verplichting te voldoen, acht ik uitgesloten.

Graag zie ik daarom uw bevestigende reactie tegemoet, dat het referendum doorgang kan, ja moet vinden.

Hopende u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben, verblijf ik,

Hoogachtend,

Raymond Salman